Θα σου πω τις αμαρτίες μου. Τις ξέρω αλλά τις φοβάμαι. Διστάζω γιατί νομίζω πως αν τις παραδεχτώ θα με τραυματίσουν. Και να που έρχεται η Ανάσταση να με σώσει, μονάχα αν τις μαρτυρήσω, αν ανοίξω τα μάτια και τις παραδεχτώ. Και την περιμένω την Ανάσταση.
Κάθε παιδί, από τη στιγμή που γεννιέται, τίθεται υπό κρίση.
«Τα καλά παιδιά δεν κάνουν έτσι», ή «Τα καλά παιδιά δε θυμώνουν, δε
γκρινιάζουν, δεν παραπονιούνται» ή «δεν κάνουν ο,τιδήποτε εν γένει προκαλεί
δυσφορία».
Τη στιγμή που κανείς δεν θέλει να είναι μόνος, τη στιγμή που
ο καθένας μας αισθάνεται την ανάγκη να συντροφεύεται, κάτι που μπορεί να μας
φέρει κοντά μοιάζει ώρες ώρες απειλητικό.
Φόρεσες το αδριάβροχό σου, μη τυχόν και παραβιάσουν το δέρμα
σου οι σταγόνες. Έβαλες τα γάντια σου, να μην εκτεθούν τα ακροδάχτυλα στο
ψύχος. Τυλίχτηκες με το σάλι, μη σε πουν ανόητο που δεν προστατεύτηκες από το
κρύο.