Αλκοολικοί Ανώνυμοι : «Το αλκοόλ δεν κάνει εξαιρέσεις»

Τη στιγμή που το αλκοόλ αποτελεί την τρίτη αιτία θανάτου παγκοσμίως, υπάρχει ένας πυρήνας, μια ομάδα που κρατά έμπρακτα την ελπίδα για απεξάρτηση ζωντανή! Οι Ανώνυμοι Αλκοολικοί είναι μια οργάνωση που ξεκίνησε το 1935 στο Οχάιο και ευτυχώς έχει επεκταθεί τόσο πολύ που, ακόμα και σε μικρές επαρχιακές πόλεις όπως η Καστοριά, αναδεικνύεται η σημαντικότητα της προσφοράς της. Μια σπίθα που είναι ικανή να γίνει πυρκαγιά και να βάλει φωτιά σε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που οδηγούν κάποιον στον αλκοολισμό.

Ηλίας Παπαμόσχος: Ξεγελώντας τη λήθη

Πόσο προετοιμασμένος μπορεί να είναι κάποιος όταν πρόκειται να συναντήσει έναν συγγραφέα; Όταν πρόκειται να συναντήσει έναν άνθρωπο που έχει μάθει να μιλά με έναν άλλο τρόπο, που έχει μάθει να γίνεται ριψοκίνδυνα διάφανος, να καθρεφτίζει τις πτυχές του, να επικοινωνεί με τον αναγνώστη και να δημιουργεί μια διαφορετική αλλά εξίσου συναρπαστική σχέση; Με αυτές τις αγωνίες και ακόμα περισσότερες να τριγυρίζουν στο κεφάλι μου συνάντησα τον κ. Ηλία Παπαμόσχο, τον γνωστό Καστοριάνο διηγηματογράφο, ο οποίος έχει επάξια αποκτήσει μια υψηλή θέση στην εκτίμηση και την αναγνώριση των αναγνωστών.

Ιωάννα Ναούμ: Αναγεννώντας τη Βυζαντινή Αγιογραφία

Ιωάννα Ναούμ: Αναγεννώντας τη Βυζαντινή Αγιογραφία

Ούτε η ίδια το φανταζόταν πως μια μέρα θα γίνει αρωγός της βυζαντινής ιστορίας και παράδοσης. Δεν περίμενε πως θα την κατακτήσει μια τέχνη, η οποία θα σήμαινε τόσα πολλά για την Καστοριά λόγω της μακράς παράδοσής της. Δεν φανταζόταν πως θα καταπιαστεί με την αγιοσύνη. Ο λόγος για την Ιωάννα Ναούμ, η οποία είναι Αγιογράφος Βυζαντινών εικόνων και τοιχογραφιών. Μεγαλωμένη σε ένα θρησκευτικό περιβάλλον, λόγω του γεγονότος πως ο πατέρας της είναι ιερέας, έφυγε στη Θεσσαλονίκη όπου και εκπαιδεύτηκε, ενώ από το 2004 ασχολείται επαγγελματικά με την Αγιογραφία. «Από μικρή είχα μια έφεση στη ζωγραφική. Μπορούσα να καταπιαστώ με το μολύβι και να σχεδιάσω οτιδήποτε. Τα πρώτα μου σχέδια ήταν αυτά των εκπαιδευτικών μου στο σχολείο. Όσο αυτοί ήταν στον πίνακα, εγώ από κάτω τους ζωγράφιζα» αναπολεί η ίδια και χαμογελά.

Πρόκειται για μια δύσκολη τέχνη, με ακόμα πιο δύσκολη τεχνική. Πήγαμε στο εργαστήριό της, μας ξενάγησε, μας άφησε για λίγο να μυρίσουμε τα χρώματά της, να καθίσουμε μπροστά από το καβαλέτο, να πιάσουμε τα πινέλα της, να γευτούμε λίγο από την αίσθηση αυτή, την τόσο καλλιτεχνική.

Μερόπη Σωτηροπούλου- Μάγγελ: Η Τέχνη είναι ένα παιχνίδι

Μερόπη Σωτηροπούλου- Μάγγελ: Η Τέχνη είναι ένα παιχνίδι

Ανακαλύπτοντας νέους δρόμους

Συνήθως τέτοια θέματα τα γράφω με μουσική υπόκρουση. Δεν ήξερα τι μουσική να βάλω. Κατέληξα σε μια ορχηστρική, από αυτές που τους στίχους τους φτιάχνεις εσύ. Τίποτα δεν σε καθοδηγεί, μόνο το συναίσθημά σου. Αυτό που σου μιλά άλλοτε δυνατά, άλλοτε σιγότερα. Είναι πάντα εκεί και παιχνιδίζει. Έτσι με τις μελωδίες να συντροφεύουν αναρωτήθηκα πως μπορώ να περιγράψω, τι μπορώ να αναφέρω για μία καλλιτέχνιδα.